به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

حجت‌الاسلام و المسلمین دکتر حسن روحانی رییس جمهوری در گفت وگوی تلویزیونی اخیر خود با مردم گفت: شرایط قبل از برجام یعنی قبل از مذاکرات دولت یازدهم، به این صورت  بود که باید فقط یک  میلیون بشکه نفت می‌فروختیم و با مقرراتی هم که تحمیل کرده بودند، به تدریج 20 درصد از این یک میلیون کاهش پیدا می‌کرد و امروز در شرایطی بودیم که نمی‌توانستیم نفت را به کشوری صادر کنیم و ضمن اینکه شرایط دسترسی به اموال مان نیز روز به روز سخت‌تر می‌شد و کشورها سخت‌گیری‌های بیشتری می کردند. رییس جمهوری خاطرنشان کرد: در حوزه خودرو ، پتروشیمی ، جابه‌جایی پول و فلزات گرانبها هم در تحریم بودیم و با ادامه روند گذشته در همه اینها ، شرایط بسیار سختی برای کشور پیش می‌آمد.

دکتر روحانی رفع سایه شوم تهدید از بالا سر کشور را یکی دیگر از آثار مهم برجام دانست و گفت: دشمنان پرونده ما را به شورای امنیت و در ذیل فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد  برده بودند و  شش الی هفت قطعنامه و تحریم‌های سخت و شدید علیه کشورمان تصویب کرده بودند و هر زمانی ممکن بود کشورمان با آتش و جنگ ناخواسته مواجه شود و امروز این تهدید رفع شده است.

دشمنان همچنین  ایران را در سازمان ملل و در قطعنامه‌های شورای حکام به عنوان کشور تهدید کننده صلح و امنیت جهانی معرفی کرده بودند و امروز شرایط ایران‌هراسی از بین برده شده است.

وقتی قریب به دوازده سال بعد از مناقشه هسته ای، یکسال بعد از توافق و شش ماه بعد از اجرای برجام هنوز رئیس جمهور کشور باید آن را توجیه کند و مرتب یادآوری کند که «برجام در سایه وحدت، انسجام ملی،‌همکاری همه قوا، حمایت همه ملت بزرگوار،‌رهنمودهای مقام معظم رهبری بود که به پیروزی رسید»، جای تعمق و شاید تأسف دارد.

برجام پیروزی ایران و ایرانیان است. برجام برآیند خواست و اراده ملت و نظام است. برجام انقلابی ترین اقدام ما ایرانیان بوده است.  آیا کسی امروز می گوید قطعنامه 598 بد بود یا منافع دشمن را تأمین کرد یا حقوق ملت و نظام در قطعنامه 598 تضمین نشد؟ چرا معدودی برجام را بهانه دعواهای سیاسی می کنند؟

شاید تعبیر ما از برجام و یا انتظار ما از دوران پسابرجام و پساتحریم درست و واقعبینانه نیست.  نخست آنکه درست است که برجام به اجرا درآمده اما دوران پسابرجام که به پایان نرسیده است. دوران پساتحریم هم از زمانی آغاز می شود که تحریم ها به کلی برداشته شوند. برجام یک پروژه اعتمادسازی درازمدت است که دست کم یک دهه به طول خواهد انجامید. برجام یک توافق تجاری نیست.  برجام زمینه ای را فراهم کرده تا ما بتوانیم همت و توان خود را در اصلاحات زیرساختی که گریبانگیر اقتصاد و اجتماع شده مصروف کنیم. اینکه بنشینیم و فقط گلایه کنیم که پس نتایج برجام کجاست خیلی منفعلانه است. اگر دست بالا نزنیم و حرکتی نکنیم برجام و صد برجام دیگر هم نتیجه ای نخواهد داشت.

ابر توفانی تحریم فضای کشور را تیره و تار کرده بود و هرکس فقط به راز بقای خود فکر می کرد. حالا این ابر تیره و تار زائل شده و خورشید پساتحریم از پشت آن بردمیده. اگر آستین ها را بالا نزنیم و زمین را شخم نزنیم و بذری نکاریم نمی توانیم خورشید را مقصر بدانیم که چرا محصولی نداریم.

از سوی دیگر تکرار اینکه نتایج برجام باید برای مردم ملموس باشد با وجود اینکه گزاره ای درست است اما ذهنیت ما از زمان لازم برای ملموس شدن نتایج برجام برای مردم واقعبینانه نیست.  مشکل ما این است که با همین سبک به تحریم ها نگاه می کردیم. با این منطق بود که قطعنامه ها را کاغذپاره خواندیم (خواندند). آثار تحریم ها هم در چندسال اول برای مردم ملموس نبود و همین به دولتمردان و سیاست بازان روز اجازه می داد که به جای اینکه آینده نگر باشند و خطرات و اثرات مهلک تحریم را ببینند با اعتماد به نفس می گفتند تحریم ها بی اثرند!  حالا همانهایی که می گفتند تحریم ها بی اثرند انتظار دارند یک شبه دوران پساتحریم دوران رشد و شکوفایی شود. بله، می شود اما نه یک شبه!

گزیده سخنان رییس جمهور در گفتگوی تلویزیونی با مردم

برجام انقلابی ترین اقدام ما ایرانیان بوده است

سرمایه اجتماعی و اعتماد مردم لازمه تحقق اقتصاد مقاومتی در دوران پساتحریم

عده ای معدود و فرصتی محدود برای اقتصاد مقاومتی در پساتحریم

اقتصاد مقاومتی، چارچوب وفاق در دوران پساتحریم

 

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: