به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

با آغاز دور جدید تحریم ها، مقامات و مسئولان کشور با اطمینان اعلام کردند که این تحریم ها تاثیری نخواهد داشت و ما خواهیم توانست در مقابل آنها مقاومت کنیم.  ما از آغاز انقلاب تحت تحریم هستیم – این تحریم های جدید چگونه می توانند با سایر تحریم ها تفاوت داشته باشند؟  حسین بردبار چندی پیش در روزنامه خراسان نوشته است که اقتصاد ايران مانند بدنی که در مقابل انواع ميکروب ها به دليل واکسيناسيون مقاوم شده است، طی ۳۳ سال به دليل مواجهه با انواع تحريم ها تاب و تحمل و مقاومت بيشتری از خود نشان می دهد... اگر غفلت نکنيم و هوشيار باشيم می توانيم به نقطه ای برسيم که غرب خود از تحريم نااميد شود و برای پذيرش حقوق مسلم کشورمان با ادبيات منطق، نه زور مذاکره کند. 

دیگرانی هم چون احمد بخشایش، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، معتقدند کشورهایی چون عربستان سعودی نمی تواند جایگزینی برای نفت ایران در بازار بین المللی باشند.  علاوه بر این دیدگاه ها، بسیاری از تحریم ها به عنوان فرصتی برای بالابردن خودکفایی و تقویت صنایع کشور نام برده اند.  پیام آنها این است که دنیا بیشتر به ما نیاز دارد تا ما به دنیا. ما می توانیم، مثل گذشته، زیر این تحریم ها نیز مقاومت کنیم و دشمنان را ناامید کنیم. 

ما با اینگونه دیدگاه ها آینده اقتصاد کشورمان را به بازی گرفتیم و وارد قمار و ریسک سنگینی شدیم.  بزرگترین خریداران نفت ما از جمله چین، هند، ژاپن و کره جنوبی، کشورهای قدرتمندی هستند که ما با اطمینان فراوان انتظار داشتیم سیاست های غرب را به نفع ما تغییر دهند.  نیروهای اقتصادی معمولا و به خصوص در چنین اقتصاد شکننده ای موثر هستند. اگر ما می توانستیم سهم گذشته خود در عرضه نفت به جهان را حفظ کنیم می توانستیم بگوییم که افزایش و یا اجرای تحریم ها می تواند برای غرب بیش از حد هزینه در بر داشته باشد و یا اینکه  صدور قطعنامه یک مطلب است و اجرای آن در دراز مدت مطلبی دیگر.

در عین حال، چنین برنامه ای که برای گذر از تحریم ها مورد نظر قرار گرفته است دست کم به سه چیز وابسته است.  سست شدن لازم الاجرا بودن قطعنامه ها، پیدا کردن راه هایی برای دورزدن تحریم ها، و یا صرف نظر کردن غرب و ملغی شدن آنها.  تا کنون که هیچیک از این سه مورد را ندیده ایم. 

وضعیت بازرهای مالی جهان آشفته است.  بحران بدهی در اروپا، نارضایتی های کارگرن و بهبود کند اقتصاد تضعیف شده، همه برای غرب پر هزینه هستند.  اگر زمانی قرار بود که غرب نسبت به هزینه تحریم ها یا اجرای آنها حساس باشد، اکنون زمان آن فرارسیده است.  البته هنوز هم با وجود این چالش ها، مقامات آمریکا سرگرم تحقیق در مورد بانک هایی هستند که از ضوابط تحریم ها  سرپیچی و تخطی کرده اند و با ما وارد معامله شده اند.  بانک استاندارد چارتر لندن اخیرا 340 میلیون دلار جریمه برای حل پرونده اتهامات پولشویی داده است و هنوز هم تحت بررسی و بازرسی قرار دارد.  رویال بانک اسکاتلند که بزرگترین موسسه اعتباری بریتانیا است، کومرزبانک آلمان، بی ان پی پاریبوس که بزرگترین بانک فرانسه است و یونی کردیت در ایتالیا همه تحت بررسی هستند تا موارد تخلف آنها از ضوابط تحریم گزارش شود.  بنابراین لازم الاجرا بودن تحریم ها چیزی نیست که کمرنگ شده باشد بلکه به شکل جدی تری در حال اجرا و پیگیری است. 

اجرای منسجم تر موارد تحریم یافتن راه های تازه برای دورزدن تحریم ها را دشوار کرده است.  این تفحص ها و بازرسی ها و پرونده های حقوقی و قضایی به شرکای بالقوه تجاری ما به وضوح هشدار می دهد که نزدیک نیایند.  پیدا کردن بانک ها و یا طرفهای تجاری که مایل باشند با ما همکاری کنند تلاشی پر دردسر و غالبا بی نتیجه شده است.  تازه وقتی مشتری پیدا می کنیم، هزینه های فزاینده نقل و انتقالات پولی و معاملات و کاهش حجم تجاری به این معنی است که انجام معامله سود چندانی در بر نخواهد داشت.  تمایل کم شرکت های خارجی برای همکاری با ما در کنار اثرات تحریم ها و دیگر مشکلات عدیده اقتصادی به این نکته دلالت دارد که ما احتمالا قادر نخواهیم بود با تغییر شرکای تجاری و پیدا کردن شرکای تجاری دیگر با تحریم ها مقابله کنیم.

اگر اجرای ضوابط تحریم ها به همین نحو ادامه پیدا کند و پیدا کردن راه هایی برای دور زدن آنها سخت تر شوند، آخرین امید ما می تواند فقط به این باشد که تحریم کنندگان از تحریم دست بردارند اما حتی رهبر معظم انقلاب هم می دانند که این مطلب رخ نخواهد داد کما اینکه اخیر در دیدار با هیأت دولت بیان کردند که زورگويان جهانی دست از دشمنی بر نمی دارند و در پی هر ناكامی به دنبال تصميمات و اقدامات جديد برمی آيند.  اگر نگاهی به انتخابات پیش روی آمریکا بیاندازیم می بینیم که سیاستمداران آمریکایی در حال خودنمایی و نمایش قدرت و توان خود به رای دهندگان هستند و توجه رسانه های آنها نیز به تلاش ها و پیگیری های مستمر آنها در زمینه تحریم ها متمرکز است.  مقامات آمریکا و اروپا سال ها است که مردم و افکار عمومی کشورهای خود را متقاعد کرده اند که تحریم ها لازم هستند و از لحاظ سیاسی برای آنها صرف ندارد که از این موضع عقب نشینی کنند بلکه ضرر هم خواهد داشت.  مقامات دولتی این کشورها وجه و اعتبار خود را با این تحریم ها پیوند داده اند و اگر تحریمی نباشد آنها هم نخواهند بود و اعتبارشان را از دست خواهند داد.  بنابراین اگر حتی به خاطر منافع اقتصادی هم نباشد به خاطر منافع شخصی از تحریم نخواهند گذشت. 

به نظر نمی رسد که انتظار اینکه تحریم ها به خودی خود در آینده ای نزدیک محو شوند چندان واقع بینانه باشد. همچنین ادامه کسب و کار با راهبردها و برنامه های کنونی که قبلا هم آنها را به کار بسته ایم مقدور نخواهد بود.  نتیجه من از این ارزیابی این نیست که ما هیچ چاره ای نداریم و باید تسلیم شویم بلکه نتیجه گیری من این است که ما باید راهبردی جدید اتخاذ کنیم که بر پایه دوام و بقا زیر تحریم ها نباشد.  ما باید رویکردی کنشگرایانه برای حل این مناقشه داشته باشیم تا با گذر از این بحران بتوانیم توجه و نیروی خود را بر دیگر مشکلات مهم موجود متمرکز کنیم.  به جار تکرار مواضع و اظهارات تکراری گذشته باید به دنبال ایده ها و ابتکارات جدید باشیم.  به جای اینکه صبر کنیم تا غرب به ما پیشنهاداتی بدهد که ما تاب آن را نداریم، ما باید پیشقدم شویم و راه حل های تازه ارائه دهیم.  ما باید از مسئولان و مقامات عالی کشور انتظار داشته باشیم و بخواهیم  که به جای رویکرد "صبر کنیم و ببینیم چه می شود"  گامی استوارتر بردارند و تصمیمی سازنده تر بگیرند و مبتکر ارائه راه حل این مناقشه باشند.   

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

کدامیک از موارد زیر باید در محوریت فعالیتهای اتاق نهم باشد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: