به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

 لویس مور بیکن، رئیس شرکت آمریکایی سرمایه گذاری مدیریت سرمایه ( کاپیتال منجمنت)، در تاریخ 11 مرداد اعلام کرد که قصد بازگرداندن یک چهارم از 8 میلیارد دلار دارائهای شرکت به سرمایه گذارانش را دارد. او پس از بررسی وضعیت فعلی اقتصادی جهان به این نتیجه رسیده است و معتقد است که وضعیت کنونی در اروپا، علی الخصوص مشارکت و درگیری سیاسی آنگلا مرکل، صدر اعظم آلمان، در مسائل اقتصادی اروپا در حال ایجاد عدم اطمینان است. او میگوید که امکان سرمایه گذاری موفقیت آمیز هنگامی که دولت قادر است در یک چشم بهم زدن ضوابط را عوض کند و نیز دخالتهای سیاسی مستمر باعث تغییر شرائط عمومی بازار میشوند، وجود ندارد.

اولین عکس العمل من پس از شنیدن این خبر این بود که اگر بیکن پول لازم برای سرمایه گذاری در ایران را داشت چه میکرد؟ اگر او نمیتواند این سطح از بازیهای سیاسی در اروپا را تحمل کند، چگونه میتوانست شروع به سرمایه گذاری در اینجا کند؟ آیا طلا خریده و آن را نگاه میداشت؟ آیا  درتهران اقدام به خرید ملک میکرد؟ آیا رشوه های لازم برای باز کردن حساب بانکی در سویس را میپرداخت؟  آیا درست مثل بسیاری از افراد ، استعفا میداد تا کاری نکند و صبر کند تا مشکلات اقتصادی بر طرف شوند؟

گمان نمیکنم که تصمیم بیکن مبنی بر پس دادن پول به سرمایه گذارانش نشانه ای از قبول این شرائط اجتناب ناپذیر باشد، بلکه پیامی کاملا آشکار به رهبران اروپایی، ولو با هزینه ای گزاف است مبنی بر اینکه آنها تا مرز بحرانزدگی پیش رفته اند و اعتماد و اطمینان یکی از بزرگترین سرمایه گذاران جهانی را از دست داده اند. بیکن از مهمترین منابع شرکتش که همان سرمایه و آوازه شرکتش است برای پشتیبانی از اظهاراتش استفاده کرده و همین مسئله جدی گرفته شدن سخنان، جایگاه و موقعیتش را  تضمین کرده است.

در میان تمامی مشکلاتی که ما با آنها سر و کار داریم، کناره گیری از کار و جا زدن در کنار نداشتن حس فوریت، جامعه ما را فرا گرفته و در حال گسترش است. ضرب المثل قدیمی "این نیز بگذرد" شاید درست باشد ولی مشکل این است که اگر قصد در حل این معضل با این روش داشته باشیم مدت زمان لازم برای حل آن نامشخص بوده و چه بسا ما و چندین نسل هم بگذرد و نوادگانمان ما کماکان در حال گفتن "این نیز بگذرد" باشند، درست مثل خود ما که هنوز میگویم، این نیز بگذرد!

بحرانی که ما در آن قرار گرفته ایم بسی فراتر از بحرانی است که در حال نابود کردن و به زانو در آوردن اروپا میباشد و یکی از اعضای جدید دولت نسبت به گسترش ناامیدی و دلسردی در کشور هشدار داده، ولی با همه این احوال همگان نشسته، دست روی دست میگذارند و پیشه صبر در پیش گرفته اند!

ما دیگر نمیتوانیم دست روی دست بگذاریم و مچنان صبر پیشه کنیم تا ریاست جمهور، آقای احمدی نژاد و دولتش بطور ناگهانی و معجزه آسا صاحب کفایت و قدرت لازم برای حل مشکلات پیچیده کشور شوند، ما دیگر نمیتوانیم منتظر بنشینیم تا علاقه و توجه مقام معظم رهبری به اقتصاد از چارچوب شعارها فراتر بروند و در آخر اینکه، ما دیگر نمیتوانیم منتظر بنشینیم تا غرب از تحمیل تحریمهای جدید علیه ما خسته شود.

درست همچون بیکن، ما نیز باید بدنبال راه حلی باشیم تا انتظارات را بالا ببریم و از سرمایه هایمان برای قدرت بخشیدن به خواسته هایمان و رسا کردن صدایمان برای انجام اصلاحات اقتصادی و راه حلی برای پایان دادن کشمکش هسته ای که بر خلاف گفته و پافشاری دولتمردان در مرکز مشکلاتمان قرار دارد استفاده کنیم. ما بر خلاف بیکن بدون سرمایه 8 میلیارد دلاری راه بسیار سختتری را پیش رو داریم ولی اگر همین حالا دست به کار نشویم، ممکن است که امکان جلوگیری از بوجود آمدن بحران از دست برود. 

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

کدامیک از موارد زیر باید در محوریت فعالیتهای اتاق نهم باشد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: