به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

این بخش آخر از یادداشتهای سفر دوستم حمید به میانمار است.

من از میانمار خوشم آمد. از بالکن کوچک اتاق هتلم، منظره بسیار جالبی از شهر یانگون را میتوانستم تماشا کنم. یانگون شهری است که نقطه مقابل یک کلان شهر است. گر چه این شهر 4 میلیون نفر جمعیت دارد، تمام شهر پر است از معابد و پرستشگاههای بودائی. در این شهر بجای شلوغی ناشی از حجم زیاد ترافیک ماشین ها، ساختمانهای بلند ، ستونهای دراز چراغ های خیابانی و سیم های انتقال برق، چهره شهر در انبوه پارک های سبز، درختان و ساختمانهای ویلایی کوچک سفید رنگ است. برخی نهادهای باقی مانده از معماری دوران استعماری نیز در حال کهنه شدن دیده میشوند ولی عظمت خود را از دست نداده اند. مردان لباسهای درازی به اسم لنگی می پوشند که عوض شلوار آنها است و در همه جا زنان مسن را میبینید که در حال جویدن "فوفل" هستند. میانمار شاید یکی از آخرین جاهایی در آسیا باشد که نفوذ غرب در آن مشهود نیست. در زمان خاصی یخ بسته و سکون یافته است. اما اینجا جایی است که احتمال دارد بازرگانان ایرانی پیشرفت کنند و همراه با حرکت میانمار به سوی جلو، با آنها به رشد دست یابند.

بنظر من مردم اینجا بسیار خوب هستند و حتی اگر فایده ای برای آنها وجود نداشته باشد، حاضرند به دیگران کمک کنند. در عین حال، دولت سعی دارد که از دخالت در کارهای تجاری دیگران خودداری نماید چون برای اتخاذ روشهای موثر به شدت زیر فشار است.

مقامات دولتی، میانمار را در آستانه شکوفایی اقتصادی در ابعادی که بندرت در سالهای گذشته در جنوب شرقی آسیا رخ داده است، میبینند. اما بهر حال موانع زیادی هم هست که بایستی رفع شوند. در حال حاضر خوشحالی از آمدن جامعه تجاری جهانی، بتدریج جای خود را به حقایقی چون فقدان جاده ها، سیستم فرسوده حمل و نقل و شبکه های نارسا و در هم شکسته برق، فقر در آموزش و فقدان تکنولوژی و مهارت های لازمه میدهد.

بانک توسعه آسیایی هشدار داده است که شاید 30 سال طول بکشد تا میانمار به سطح توسعه همسایه اش، تایلند برسد. این بانک روی مسئله نارسائی زیر ساخت ها در میانمار انگشت گذاشته است. میزان طول راهها در کشور های عضو اتحادیه آسه آن بطور متوسط 11 کیلومتر برای هر هزار نفر است. در میانمار، این میزان 2 کیلومتر برای هر هزار نفر است. اندونزی دارای 250 ماشین یا وسیله حمل و نقل موتوری برای هر هزار نفر است ولی میانمار برای هر هزار نفر، 18 وسیله دارد. این میزان در تایلند 370 دستگاه است.

بهر حال، با وجود همه فرصت های توسعه برای میانمار، این کشور بایستی با احتیاط قدم بردارد. در یک روزنامه محلی (ایراوادی) از قول یک دیپلمات غربی نوشته شده بود: سرعت و آهنگ توسعه بسیار بیشتر از میزان عملی آن است و نیاز فوری هست که رئیس جمهور، تین شین، قدمی به عقب بردارد و آنچه را که برای آینده کشور خوب است دوباره با دقت ارزیابی کند و نیز ایده های خوب، بد و زشت را در امر توسعه جدا کند. برخی تحولات شاید بنفع کشوری باشد که کارها را انجام میدهد، تا کشوری که کار در آن انجام میشود.

منظور این دیپلمات طرحهای تایلند برای توسعه مجتمع بندری داوائی است که به آن تاوی هم میگویند و در سواحل جنوب شرقی میانمار است. شرکت ساختمانی بانکوک که اسمش آی تی دی ( شرکت توسعه ایتالیا و تایلند) است میخواهد یک بندرگاه برای انتقال کالا از داوائی تاسیس کرده و کارخانه های پتروشیمی هم بسازد. ولی اکثریت اینها، اگر نگوییم که همه آنها، بیشتر به نفع تایلند است تا میانمار. این بندرگاه باعث سرعت بخشیدن به واردات نفت تایلند از بندر مزبور در مقایسه با مسیر سنگاپور به خلیج تایلند خواهد شد. همچنین، میانمار بشدت از کمبود برق رنج میبرد ولی طرحهای عظیم که پیشنهاد شده اند بیشتر برق تولیدی را راهی تایلند و چین خواهند کرد. شاید این فرصتی برای ایران باشد که به توسعه زیر ساخت برق داخلی در میانمار کمک کند. در عین حال، زمینه های دیگری هم برای رقابت شرکتهای ایرانی وجود دارد. محصولات کشاورزی ما بخصوص آجیل و زعفران، در میانمار به خوبی فروش خواهد رفت. هند، چین و تایلند بنظر میرسد بازار انرژی را قبضه کرده اند.  وضع ارتباطات دور هم چندان فرقی با این حالت ندارد. ولی برای دانشگاههای ایران فرصت هایی برای تاسیس شعبه هست و بتدریج که اقتصاد توسعه میابد، شرکتهای مربوط با فن آوری اطلاعات بسیار مطلوب خواهند بود.

میانمار صحنه فرصتهای تجاری بی سابقه ای است و چنین فرصت هایی همیشه بدست نمی آید. این کشور فقط مقدار معینی سرمایه و فعالیت تجاری خارجی را جذب خواهد کرد. آنهایی که هم اکنون وارد این گود نشوند، بیرون گود خواهند ماند. البته اگر ایران درهای خود را بر روی تجارت بین المللی باز نماید، اقلام بیشتری در توسعه این کشور جذب خواهد شد زیرا در مورد ایران، در مقایسه با میانمار، لازم نیست که خیلی چیزها از سطح اولیه و زیرساختی شروع شود. ولی افسوس که....

قسمت سوم را اینجا بخوانید

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: