به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

این بخش سوم از یادداشتهای سفر دوستم حمید به میانمار است.

 در خلال سفر به میانمار، یک شب سری به دوستان تایلندی آرون زدیم. از آنها درباره نظرشان نسبت به تغییراتی که در میانمار رخ داده است سئوال کردم. جواب آنها این بود، قضیه مربوط به چینی ها است که همه چیز را میمکند و میبرند و در ضمن تحقیر هم میکنند. بنظرم حرفشان بجا بود.

در سال 1962، میانمار وارد برنامه خاص "جهاد خودکفائی" خودش شد. میانمار دروازه ها را بست و بسیاری از روابط تجاری را قطع کرد ولی در عین حال چینی ها روزنه ای برای کارشان پیدا کردند. تجارت چین با میانمار از چیزهای کوچک مثل اقلام مصرفی و مواد غذایی شروع شد، ولی در ابتدا با مقاومت برمه ای های مشکوک روبرو شد. این دو کشور برای قرن های متمادی در طول مرزهای شمالی با یکدیگر درگیر جنگ بودند. برمه همچنین جنگ های طولانی با هند و تایلند داشت و نژاد برمه ای که اکثریت مردم میانمار را تشکیل می دهد مردمانی جنگجو بودند که قرنها درگیر جنگ های مختلف بوده اند و زمانی قسمت عمده تایلند را در تصرف خود داشته اند. سوءظن برمه ای ها به چینی ها موقعی برطرف شد که تحریم های بین المللی در سال 1988 بر میانمار تحمیل شد.

رهبران نظامی میانمار در فشارهای ناشی از انزوا  و هراس، برای احتیاجات خود به اسلحه به چینی ها روی آوردند و چینی ها هم دست به هجوم زدند. آنها دنبال منابع طبیعی غنی در میانمار بودند و بلافاصله طرح های عظیم استخراج منابع طبیعی، منجمله طرح های تولید برق هیدرو الکتریک را آغاز کردند. البته این رابطه حالت یک خیابان یکطرفه را داشت: همه چیز بنفع چینی ها تمام میشد، طبق معمول. همانطوریکه چینی ها با ما و هر کس دیگری رفتار میکنند، روش مستکبرانه و طلبکارانه در پیش گرفتد. میانمار در شرائطی که جای دیگری برای روی آوردن نداشت، طرح های مهمی که میتوانست برای خیلی ها جالب باشد را فقط به چینی ها داد. ملت  ناراحت شده و دست به تظاهرات جمعی زدند و به مقاومت در برابر دستگاه های امنیتی داخلی که با خشونت عمل میکردند پرداختند.

در عرض چند سال گذشته، نظامی های میانمار از باز گذاشتن دست چینی ها در مملکت هر روز بیشتر به هراس می افتند. هراس از سلطه چینی ها باعث شد که میانمار دنبال عضویت در اتحادیه آسه آن به عنوان راهی برای فرار از انحصار چینی ها برود. در نهایت، روابط میانمار از طریق اتحادیه آسه آن با تایلند و سنگاپور منجر به اصلاحات جاری شد.

چند روز بعد از آن با یک دیپلمات چینی در هنگام صرف صبحانه آشنا شدم. او بخوبی انگلیسی حرف میزد و موقعی که فهمید من ایرانی هستم، مرا دعوت کرد که با او همراه شده و در کنارش بنشینم. من نظر دوستان آرون را با او در میان گذاشتم. بلافاصله خنده از لبانش افتاد. او گفت که هموطنانش همواره دنبال فرصت ها هستند و موقعی که فرصتی گیر بیاورند معطل نمی کنند حتی اگر دیگر شرکای تجاری ناراحت شوند. او گفت که نسل او در بین دیپلماتهای چینی تلاش دارند که از قضیه فاجعه میانمار برای تغییر رویکرد دولت چین نسبت به تجارت و روابط دولتی استفاده کنند ولی بنظر نمیرسد که به جایی برسند. او نگران بود که روابط چین با ایران هم دچار همین سرنوشت گردد.... ادامه دارد.

قسمت دوم را در اینجا بخوانید

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: