به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

کمتر از یک سال به انتخابات ریاست جمهوری آینده باقی مانده است.  برخی از کاندید های محتمل در حال سنجش اوضاع و موقعیت خود هستند تا بتوانند حمایت لازم برای برد خود را به دست آورند.  جناح های سیاسی موجود در حال مطرح کردن نام های کاندیدهای بالقوه خود هستند.  این زمان برای ما زمان مناسبی است تا پیش از اینکه تصمیمات گرفته شود به ارزیابی و سنجش این نمایندگان بالقوه بپردازیم. 

بحث بر سر قابلیت و توان مدیریت کاندیدها برای بهبود وضعیت اقتصادی منحصر به ایران نیست.  در حال حاضر در آمریکا نیز بحث بر سر این است که آیا تجارب میت رامنی، کاندید حزب جمهوریخواه آمریکا، در امور کسب و کار و تجارت و بازرگانی می تواند به بهبود اقتصاد آن کشور کمک کند یا خیر. این مباحث اقتصادی بخش عمده ای از مطالب رسانه ها و مطبوعات آمریکا را به خود اختصاص داده است.  بسیاری از کشورهایی که دچار بحران اقتصادی بودند به تکنوکرات های اقتصادی روی آورده اند. نمونه آن را در ماریو مونتی در ایتالیا و لوکاس پاپادموس در یونان شاهد بودیم که نتیجه مناظرات و مباحثات در سراسر آن کشورها برای یافتن راهی برای خروج از بحران اقتصادی بود.  از سوی دیگر، ایتالیایی ها در شگفت اند که چگونه یک بازرگان و تاجر کارکشته چون سیلویو برلوسکونی کشورشان را به وضعیت موجود رساند. 

ما باید چه قابلیت هایی را در یک کاندید مطلوب بجوییم؟ 

بررسی عملکرد و تجارب رییس جمهور کنونی و رییس جمهوری های پیشین می تواند در این مسیر راه گشا باشد.

1. اذعان به وجود مشکل و مسئولیت پذیری:  یکی از پیشنیازهای دولت آینده برای بهبود اقتصاد این است که رییس دولت اذعان کند که مشکلات اقتصادی وجود دارند و دولت در قبال آنها مسئولیت هایی دارد.  سیاست های اقتصادی پیشین ما از جنبه های مختلف ناکارآمد بوده اند.  اذعان این واقعیت که ما با مشکلات اقتصادی مواجه هستیم اولین قدم برای پیشرفت است. 

2. لزوم توانمندی و استحکام اقتصادی:  استحکام اقتصادی لازمه امنیت ملی ما است.  برای گسترش اقتدارمان در منطقه و جهان باید زیربنای اقتصادی مستحکمی داشته باشیم.  توسعه اقتصادی نباید نسبت به امنیت و سیاست خارجی در اولویت پایین تری قرار بگیرد.  توسعه اقتصادی محور اصلی این هر دو است. 

3.  حمایت از کسب و کار و تجارت:  بسیاری از مسئولان و مقامات ما می گویند از خصوصی سازی حمایت می کنند و مایل هستند این بخش توسعه و رشد داشته باشد اما بخش خصوصی هنوز کوچک است و رشد آن توسط سیاست های دولت کند و تا حدودی متوقف شده است.  ما رییس جمهوری می خواهیم که حمایتش فراتر از شعار حمایت از خصوصی سازی باشد.  کدام کاندید دست بخش خصوصی را خواهد فشرد و به مشکلاتی که با آن مواجه هستیم توجه خواهد کرد و خواهد پرسید برای کمک به ما چه خواهد کرد؟ 

4. تنظیم یک برنامه اقتصادی توسط کارشناسان و مشاوران اقتصادی موجه:  دور از شعار و صرفا مجموعه راهکارهایی برای مقابله با مشکلات اقتصادی.  ما به یک برنامه دقیق که در مشاوره با بهترین کارشناسان اقتصادی تنظیم شده باشد نیاز داریم.  برنامه توسعه پنج ساله می تواند چارچوب خوبی برای شروع این کار باشد ولی قوه مجریه باید در تمامی زمینه ها با توجه به اهداف گسترده این سیاستگزاری ها اقداماتی جدی به کار بندد تا چالش های موجود را مرتفع نماید.  مشاوره و نظرخواهی و گوش دادن به توصیه های کارشناسانه برای رییس حجمهور آینده حیاتی خواهد بود. 

5. قاطعیت سیاسی:  موفقیت اقتصادی نیازمند مهارت های سیاسی است تا بتواند یک برنامه اقتصادی را به منهظهور برساند و به آن جامه عمل بخشد.  رییس جمهور آینده باید بتواند خود را از حمایتی همه جانبه برای اعمال اصلاحات حیاتی مورد نظر بهره مند کند و همچنین به تصمیمات و سیاستگذاری هایی که مدت ها به دلیل منافع برخی معوق مانده توجه کند.  در نگاهی به تاریخ، وقتی آمریکا با رکورد اقتصادی مواجه بود، رییس جمهور وقت آن کشور، فرانکلین روزولت، به تجارب یا دانش اقتصادی شخصی خود اتکا نکرد تا با آن مقابله کند.  او به واسطه مشاوران و پذیرش ایده ها و راهکارهای تازه توانست این کار را انجام دهد و اراده سیاسی او موجب متحقق شدن اصلاحات اقتصادی شد.     

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: