به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

به نقل از خبرگزاری فارس، اخیرا  سردار یدالله جوانی مشاور نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران ضمن بررسی عملگرد سپاه به اقدامات سپاه در حوزه اقتصاد و پروژه های ملی و سنگین اشاره کرد و گفت این اقدامات موجب جایگزینی سپاه به جای شرکت‌های بزرگ خارجی شده که که به دلیل تحریم ها پروژه های خود با ایران را رها کرده اند.  با توجه به اینکه سپاه پاسداران تمایل داشته است که اقدامات اقتصادی خود را گسترش دهد چرا ما از شرکت های خارجی خواسته بودیم در این پروژه ها شرکت کنند؟ 

شرکت های خارجی هم از فناوری و هم از تخصص هایی بهره مند اند که ما بهره مند نیستیم.  ما با شرکت های خارجی به خصوص در بش انرژی قرارداد می بندیم نه به دلیل اینکه شرکت های ما از عهده آن کار بر نمی آیند بلکه شرکت های خارجی سریع تر، ارزانتر و به صرفه تر آن کار را می کنند.  این امر تنها به دلیل برخورداری آنها از تجربه و امکانات است که در شرکت های ما کمتر وجود دارد و یا وجود ندارد. 

شرکت های خارجی که ما خواهان بستن قرارداد با آنها هستیم پیشتر با مشکلاتی که ما با آنها مواجهیم روبرو شده اند و آنها را حل کرده اند.  آنها با صرف سرمایه و وقت فناوری هایی تولید کرده اند که بازده فرایند استخراج و پالایش گاز طبیعی و نفت را به حد نهایی آن رسانده است.  این شرکتها به تجربه توانسته اند فرایند صنعتی خود را بهبود ببخشند و ما با بستن قرار داد با آنها در واقع این تجربه را می خریم و به فناوری های آنها دسترسی می یابیم.  ما نباید دوباره کاری کنیم بلکه باید روی کار انجام شده و تجربخ به دست آمده توسط آنها سرمایه گذاری کنیم و پیش برویم نه اینکه به نقطه صفر آغازین هر کار برگردیم.  

در هر بخشی از صنعت چند شرکت انگشت شمار وجود دارند که توان انجام پروژه های سنگین و فنی را دارند که در سطح استانداردهای بین المللی می باشند.  هر کشوری می تواند از تخصص خارجی بهره ببرد.  مثلا، قرقیزستان مایل است معدن طلای کومتور خود را ملی کند.  این پروژه در حال حاضر توسط یک شرکت کانادایی به نام سنترا گلد بهره برداری می شود اما اگر قرقیزستان این معدن را ملی کند تخصص ارائه شده توسط این شرکت کانادایی را از دست خواهد داد و نخواهد توانست سطح تولید آن را حفظ کند و سودآوری آن را از دست خواهد داد.  قرقیزستان خواهد توانست این معدن را مدیریت کند ولی با هزینه بالاتر و سود کمتر.  قرقیزستان باید میلیون ها دلار صرف تحقیق و توسعه کند تا بتواند فناوری ارائه شده توسط این شرکت کانادایی را جایگزین کند و تنها سالها پس از آن خواهد توانست به همین میزان سودآوری برسد. 

بارها شنیده ایم که مسئولان مملکتی رفتن شرکت های خارجی را به عنوان یک فرصت برای رشد شرکت های داخلی و فراگیری فناوری های جدید اعلان می کنند؟  طبیعی است که نبود شرکت های خارجی، شرکت های داخلی را مجبور به گسترش می کند تا آنها با سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه راهی بیابند ولی این کار بدون استفاده از تجارب شرکت های خارجی انجام می شود.  شرکت های ما باید دوباره ار اول شروع کنند و راه هایی را بیابند که دیگر شرکت ها برای فراگیری آن راه ها پول خود را دریافت کرده اند!   مسئله این نیست که ما بین غافل نشستن و اجازه دادن به شرکت های خارجی برای انجام کارها وتوسعه و گسترش توانایی ها و قابلیتها یکی را انتخاب کنیم.  انتخاب در واقع بین صرف پول و سرمایه برای تحقیق و توسعه فناوری های موجود است با صرف همان پول و سرمایه در فناوری های جدید که می توانند ما را فراتر از آنچه از شرکت های حارجی آموخته ایم ببرند. 

این فرصت که دسترسی به آخرین فناوری ها است و بعد میان بر به توسعه صنایع داخلی و ملی یکی از مهمترین مزایای کار با شرکت های خارجی است.  برای نمونه، شرکت ملی نفت فلات قاره چین، به جای صرف سرمایه برای فراگیری صنعت استخراج نفت،  آن را در همکاری با شرکت های غیر چینی آموخت.  همکاری با چنین شرکت هایی، شرکت ملی نفت چین توانست قابلیت های استخراج و توسعه میادین نفتی در آب های کم عمق را بیاموزد که در زمان تاسیس شرکت ملی نفت در 30 سال پیش از چنین توانایی برخوردار نبود.  این نوع همکاری ها همچنان با شرکت های خارجی برای کسب دانش و فناوری های پیشرفته استخراج در آبهای عمیق نیز وجود دارند.  این همکاری ها باعث شده که شرکت ملی نفت چین نیز بتواند قابلیت ها و توانایی های خود را گسترش دهد. 

همکاری با شرکای خارجی به معنی واگذاری کنترل منابع نیست. این کار همچنین به معنی ضرر زدن به شرکت های داخلی هم نیست.  برعکس، اگر ما در مورد پرورش و توسعه توانایی ها و قابلیت های داخلی در صنعت انرژی جدی هستیم و می خواهیم به سرعت در این مسیر کاری انجام دهیم، این کار تنها در همکاری با شرکت های خارجی و استفاده از تخصص آنها ممکن خواهد بود. 

سپاه پاسداران نهایت تلاش خود را به کار می بندد ولی با این وجود مجبور خواهد بود سرمایه بیشتری صرف کند، زمان بیشتری هدر بدهد و فناوری ایی را به کار ببندد که از کارایی نسبی کمتری در مقایسه با بهره گیری از فناوری های شرکت های بین المللی برخوردار است.  ما نباید ترک شرکت ها از ایران و لغو قراردادهایشان را به عنوان یک تحول مثبت برای اقتصادمان تلقی کنیم.  عدم حضور این شرکت ها، فرصتی از دست رفته است که رشد صنایع داخلی را با مشکل مواجه می کند و نه اینکه باعث پیشرفت آنها شود.      

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: