به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

چندی پیش پویا جبل عاملی در روزنامه دنیای اقتصاد به درستی روی نیاز حیاتی ایران به بهبود صنعت نفت خود تاکید گذاشت.  مقاله دنیای اقتصاد به عراق اشاره می کند و می نویسد اگر عراق "خواستار قدرت یابی بیشتر در اوپک است، شاید منافع ملی ایجاب کند که ما با توان بیشتری از نقش سنتی خود در اوپک دفاع کنیم و این مستلزم توجه بیشتر در صنعت نفت است."  لزوم حیاتی توجه به صنعت نفت پیش از اینکه ایران کاملا از بازار جهانی نفت بیرون گذاشته و به "بازیگر قدیمی" تبدیل شود، ضروری است و اهمیت آن با نگاهی به دیگر اعضای اوپک بیشتر نمود پیدا می کند. درحالی که صنعت نفت عراق در حال رشد و توسعه است و مورد استقبال و مشارکت شرکت های خارجی است، صنعت نفت ما به شکل فزاینده ای منزوی شده است.  انزوایی که هم حاصل فشارهای بین المللی است و هم سیاست های داخلی و به سبب همین انزوا است که سازمان جهانی انرژی تخمین زده که ظرفیت تولید نفت خام ایران در طی دو سال 25 درصد کاهش داشته و از 4 میلیون بشکه در روز در سال 1389 اکنون به 3,5 بشکه در روز رسیده است. 

علاوه بر این، تحریم های آمریکا و اتحادیه اروپا فروش نفت ما را هدف گرفته اند که نتیجه آن افت شدید صادرات نفت بوده است.  روزنامه فایننشال تایمز اخیرا گزارش داد که صادرات نفت ما 600 هزار بشکه در روز افت کرده است و با شروع تحریم های اتحادیه اروپا که در این چند روز شاهد اجرایی شدن آن هستیم صادرات نفت ما 400 هزار بشکه دیگر کاهش پیدا خواهد کرد.  ضرری معادل 1 میلیون بشکه در روز برای صادرات که به منزله 40 درصد کاهش صادرات در مقایسه با سال گذشته است.  پذیرش چنین ضرری با توجه به کاهش قیمت تقریبا 20 دلار برای هر بشکه نفت در دوماه گذشته هر چند شاهد افزایش جزئی پس از اعمال تحریم های اتحادیه اروپا هستیم نمی تواند دوام داشته باشد.  اگر به همین شکل پیش برویم تقریبا ماهی 3 میلیارد دلار درآمد نفتی را از دست خواهیم داد. 

نکته قابل توجه دیگر این است که برخی از خریداران باقی مانده نفت ما با واحد پول خود با ما معامله می کنند و این کار در عمل ما را محدود به خرید و واردات از آن کشورها می کند و این امر محدودیت شدید اقتصادی برای ما در بر دارد. 

وزیر نفت و برخی دیگر مسئولان معتقدند تحریم های اتحادیه اروپا بیشتر به ضرر غربی ها تمام خواهد شد تا ایران ولی هر چه می گذرد بیشتر روشن می شود که چنین نیست.  با وجود عدم صادرات نفت ایران به بازار جهانی در چند ماه اخیر، بهای نفت کاهش داشت و کارشناسان بازار نفت از ادامه کاهش صادرات نفت ایران ابراز گرانی نکرده اند چراکه دیگر تولیدکنندگان نفت، کمبود حضور نفت ایران در بازار جهانی را جبران کرده اند.  اگر دولت سیاست هایی را که منجر به بروز چنین وضعیتی شده است ادامه بدهد، مسئله حضور یا عدم حضور نفت ایران در بازار جهانی دیگر مسئله ای قابل توجه نخواهد بود و بازار جهانی نسبت به آن بی تفاوت خواهد شد.   

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: