به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

رشد چشمگیر و خوشبینی ها در مورد اقتصاد چین در طول دهه گذشته رو به ضعف است.  ناظران بین المللی در مورد چشم انداز آینده اقتصادی چین و بروز یک بحران اقتصادی در آن کشور ابراز نگرانی می کنند.  برای نمونه به مقاله "اشک ها در پس لبخند چین" نوشته شروین شهریاری در دنیای اقتصاد نگاهی بیاندازید. 

رهبران چین به جای ادامه سیاست های جاری سعی در اعمال اصلاحات دارند. در مورد لزوم اصلاحات در بین آنها تردیدی نیست اما سوال اینجا است که از کجا این اصلاحات را آغاز کنند. مقامات چین با تعهد خود به پیشگیری بروز یک بحران تصمیم گرفتند تا برنامه های خود برای شناور کردن نرخ تبدیل ارز، آزادسازی نرخ بهره ها، کاهش موانع در مسیر سرمایه گذاری خصوصی و ظوابط واسطه گری را با مردم در میان بگذارند.  در حالی که می توانیم از تمام این تجارب چین درس بگیریم اما در این میان تجربه آنها در زمینه نرخ بهره می تواند از همه برای ما مفیدتر باشد. 

دولت چین مانند دولت ایران به شدت نرخ بهره را کنترل می کند.  بانک های دولتی بازده سود بسیار کمی ارائه می کنند چون دولت نرخ بهره پایین را اجباری کرده است.  مردم پول خود را در بانکها پس انداز می کنند چون موقعیت دیگری برای بهره بالاتر وجود ندارد. 

از آنجایی که بانک ها بهره را به نرخ بازار عرضه نمی کنند می توانند به شرکت ها به خصوص به شرکت های دولتی بدون بهره یا بهره کم وام بدهند. شرکت های خصوصی تنها بخش کوچکی از وام های بانکی را دریافت می کنند (در سال 2001 میلادی تنها 1 درصد از وام ها به شرکت های خصوصی تعلق گرفت) در حالی که در حال حاضر اکثر تولید ناخالص داخلی و اشتغال زایی چین بر دوش آنها است.  در سال گذشته، شرکت های کوچک تنها 19 درصد از وام های بانکی را دریافت کردند.  دسترسی محدود به اعتبار بانکی باعث ایجاد بازار سیاه شده که تحمین زده می شود 7 درصد از پول کشور در آن در گردش است. 

پیشنهاد جاری پکن برای آزادسازی نرخ بهره و باز گذاشتن دست بانک ها برای تعیین نرخ بهره در رقابت با یکدیگر باعث محدود کردن امتیاز شرکت های دولتی به تخصیص اعتبارات بانکی به خود می شود.  افزایش نرخ بهره باعث جذب سرمایه توسط بانک ها شده و میزان وام هایی را که بانک می تواند عرضه کند افزایش خواهد داد.  شرکت های بخش خصوصی در چین که حاضر هستند نرخ بهره کمی بالاتر برای کسب اعتبار بانکی بپردازند برای بانک ها سرمایه گذاری بهتری در مقایسه با شرکت های دولتی ناکارآمد خواهند بود.  آزادسازی نرخ بهره همچنین باعث حمایت از تاسیس موسسات مالی خصوصی خواهد کرد که مانند بانک های دولتی تحت فشار وام دادن به شرکت های دولتی نخواهند بود. 

نرخ بهره بالاتر همچنین باعث افزایش امنیت مالی طبقه متوسط جامعه می شود و با این امر به رشد اقتصادی کمک می کند. 

کارشناسان پیش بینی می کنند موسسات و نهادهای دولتی با آزادسازی نرخ بهره به شدت مخالفت کنند چرا که امتیاز خود را برای دستیابی آسان به اعتبارات بانکی با بهره کم از دست خواهند داد.  به همین دلیل است که این اصلاحات در زمان یک تغییر سیاسی بزرگ متصور خواهد بود.  چند ماه دیگر، چین کنگره ملی حزب کمونیست خود را برگزار می کند که نیمی از رهبران و مسئولان ارشد آن بازنشسته خواهند شد از جمله هو جینتائو، دبیرکل این حزب و ون جیابائو، نست وزیر چین.  این تغییر در ساختار سیاسی به آمدگان و رفتگان این فرصت را خواهد داد تا در مورد اصلاحاتی که از لحاظ سیاسی دشوار هستند تصمیم بگیرند و آنها را اعمال کنند. 

ما باید چگونگی مدیریت اپوزیسیون سیاسی مخالف با آزادسازی نرخ بهره توسط چین را از نزدیک زیر نظر داشته باشیم چرا که ما نیز با چنین اپوزیسیونی در مقابل اصلاحات نرخ بهره در کشورمان مواجه هستیم.  اگر چین بتواند در این مسیر موفق عمل کند می تواند نمونه و الگوی خوبی برای ما در مواجهه با مخالفان اصلاحات اقتصادی باشد. 

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: