به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

این مطلب را یکی از دوستان همکارمان که در بخش انرژی فعال است ارسال کرده.  با سپاس از ایشان
نگرانی ها در مورد میزان وابستگی ما به صادرات نفت و گاز رو به افزایش است.  اگر تمرکزمان را به جای مواد اولیه خام بر روی محصولاتی که ارزش افزوده دارند بگذاریم خواهیم توانست آن را گسترش داده و از وابستگی مان به نفت و گاز بکاهیم.  گسترش ظرفیت برق تولیدی کشور به واسطه به کار گیری توربین های گازی دو فرصت خوب برای حرکت ما در این مسیر ایجاد کرده است. البته مشروط به اینکه بخواهیم از این دو فرصت بهره ببریم. 
اولین فرصت، گسترش صنعت تولید توربین های گازی است. 

در حال حاضر ظرفیت تولید برق کشور رشدی 6 درصدی در سال دارد.  این رقم ما را در جایگاه سوم در بین کشورهای در حال گسترش شبکه برق قرار می دهد.  تقریبا هر هفته یک نیروگاه جدید وارد شبکه می شود.  ظرفیت کنونی حدود 64 گیگاوات است . نیروگاه های در حال توسعه قرار است این میزان را تا سال 1402 تا 141 گیگاوات بالا ببرند تا جوابگوی تقاضای پیش بینی شده در آن زمان باشند.  توربین هایی که با گاز طبیعی کار می کنند بیشترین بار را در تامین ظرفیت برق لازم دارند و به کارگیری از آنها رو به گسترش است. 
در حال حاضر، ایران همراه با کشورهایی چون چین و هند در دومین رده تولیدکنندگان توربین های گازی قرار دارد.  ما این توربین ها را برای مصارف داخلی تولید می کنیم ولی بر خلاف سه تولید کننده بزرگ این توربین ها یعنی جنرال الکتریک آمریکا، میتسوبیشی ژاپن و زیمنس آلمان، بازار جهانی قابل توجهی برای توربین های ما وجود ندارد. 
تولیدکنندگان عمده توربین های گازی روی مدل های پیشرفته تمرکز دارند تا بتوانند حداکثر بازده را در تولید برق توسط گاز طبیعی داشته باشند.  این نوع توربین ها هزینه مصرف انرژی لازم برای تولید برق را کاهش می دهند ولی هزینه اولیه آنها بسیار سنگین و زیاد است.  این نوع توربین ها برای مکان هایی که گاز طبیعی گران است و یا در دسترس نیست مناسب هستند ولی نه برای خاورمیانه یا شمال آفریقا که گاز طبیعی به نسبت ارزان است و هزینه سرمایه گذاری در توسعه زیرساخت های لازم به نسبت زیاد است.  در اینگونه بازارهای مصرف، کمی تقلیل در بازده به منظور کاهش هزینه سرمایه گذاری به نظر منطقی تر می آید.  تا حدی به همین دلیل است که توربین ها را در داخل کشور تولید می کنیم و فناوری تا حدی قدیمی تر این توربین ها را داریم که به هر حال برای وضعیت ما مناسب تر هستند. 
با گسترش و توسعه اقتصاد منطقه خاور میانه، تقاضا برای تولید برق رو به افزایش است.  متخصصین این رشته تخمین می زنند که کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا برای افزایش ظرفیت تولید برق و بهبود و بهسازی خطوط انتقال برق در منطقه در پنج سال آینده بیش از 110 میلیارد دلار سرمایه گذاری خواهند کرد.  ما باید از این فرصت استفاده کنیم تا با توسعه صنعت ساخت توربین، سهم خود را از بازار منطقه افزایش دهیم.  این کار نیاز به سرمایه گذاری در این صنعت و همچنین سرمایه گذاری در بازاریابی و فروش دارد.  این کشورها ممکن است خریدار گاز طبیعی نباشند ولی می توانیم به آنها ماشین آلات مربوط را بفروشیم تا آنها بتوانند از منابع گاز طبیعی خود استفاده کنند. 
فرصت دومی که نتیجه تلاش های فعلی است افزایش صادرات برق است.  صادر کردن برق تولیدی توسط توربین های گازی به جای صادرکردن خود گاز طبیعی باعث ارزش افزوده گاز طبیعی و افزایش صادرات آن خواهد شد.  این کار همچنین باعث کاهش هزینه حمل و نقل گاز صادراتی می شود.  ارزش اقتصادی تبدیل گاز طبیعی به برق در داخل کشور خواهد ماند و نه در جیب کشورهای خریدار.  مصر، پاکستان و ترکیه کشورهای مناسبی برای صدور برق هستند چون تقاضای برق در آنها بالا رفته است و از سوخت محلی کمی برخوردارند.  با افزایش ظرفیت تولید برق ورای تقاضای داخلی، می توانیم هم صادرات برق را افزایش دهیم و هم صنعت تولید توربین های گازی را توسعه دهیم.
این فرصت ها، هر دو، با توسعه صنایع موجود به جای ایجاد صنعت جدید، راهکارهایی کم هزینه برای پیشرفت اقتصادی ما فراهم می کنند.  درحالیکه ما باید به میزان قابل ملاحظه ای  بخش غیر وابسطه به انرژی را توسعه دهیم می توانیم باید توان بالقوه صنایعی که داریم را بالا ببریم.  اکثر صنایع موجود انرژی بر هستند و وابسته به صنعت انرژی. 

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

کدامیک از موارد زیر باید در محوریت فعالیتهای اتاق نهم باشد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: