به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

فضای سیاسی امروز در کشور در مقایسه با سه سال گذشته باز تر شده و یکی از نشانه های این مهم، عمومی شدن گفتمان برنامه هسته ای است. اگر تا سه سال پیش کمتر کسی جرأت داشت در مورد تحریم ها و یا برنامه هسته ای و مذاکرات حرفی بزند و یا نقدی روا دارد و یا راهکاری ارائه دهد، امروز شاهد مباحثاتی زنده و سازنده در خصوص برجام و برنامه هسته ای و تبعات آن از جمله لزوم برنامه ریزی و مدیریت دوران پساتحریم هستیم. این تحول مهم را باید به فال نیک گرفت اما در عین حال باید مراقب بود این تبادل افکار و و مباحثات همچنان در مسیر صیانت از منافع ملی باشد و به انگیزه های جناحی گره نخورد. 

رهبر معظم انقلاب در خطبه های نماز عید فطر اشاره کردند: برای تصویب این متن، یک مسیر قانونی پیش‌بینی‌شده‌ای وجود دارد که باید این مسیر را طی کند و خواهد کرد؛ ان‌شاءالله. انتظار ما این است که دست‌اندرکاران، با دقّت مصالح را -مصالح کشور را، مصالح ملّی را- در نظر بگیرند و آنچه را تحویل ملّت خواهند داد، بتوانند با گردن افراشته، در مقابل خدای متعال هم ارائه بدهند.

بر کسی پوشیده نیست که مقام معظم رهبری می توانستند با پذیرش این متن راه هرگونه اظهار نظر را بر آن ببندند و مجلس یا هر نهاد دیگری را به تمکین وادار کنند اما چنین نکردند و بالعکس با این رویکرد فضا را برای بررسی شفاف و تبادل نظر در خصوص متن برجام باز گذتشتند.  اما این نکته به این معنی نیست که این فضای شفافیت و عقلانیت به فضای مسمومی برای دعواهای جناحی تبدیل شود.  مداکره کنندگان و کارشناسان امور بین الملل در مناسبت ها و نشست های مختلف ابعاد متعدد این توافق و متن تهییه شده را با مردم و مسئولین به شکلی شفاف در میان گذاشته اند اما متأسفانه شاهد نشانه هایی از پافشاری های بی مورد در این زمینه هستیم. 

هر چند ذهنیت عمومی جامعه به واسطه نوع برخوردی که در حدود یک دهه گذشته با برنامه اتمی و نفس مذاکره شاهد آن بوده ایم هنوز با این موضوع با حساسیت برخورد می کند اما در ماهیت این رویداد تاریخی یک اتفاق بسیار ساده افتاده است. مذاکراتی انجام شده تا مناقشه ما با جامعه بین المللی بر سر برناممه اتمی حل شود و موضوعی که از نظر شورای امنیت سازمان ملل یک معضل و تهدید امنیت بین المللی بود شفاف سازی و راستی آزمایی شود.  معاهده ای صورت نگرفته که این همه سر و صدا لازم داشته باشد. 

در عین حال برای بهره برداری حداکثری از تغییر فضای بین المللی و نشانه های شکست پروژه ایران هراسی و پاره شدن زنجیر تحریم ها همه آحاد و نهادها باید برای آینده برنامه ریزی کنند و تدارک ببینند. در این مسیر مجلس مسئولیتی به مراتب خطیر تر از تصویب یا رد برجام دارد.  دوران پساتحریم و رشد و شکوفایی تولید، صادرات، جذب سرمایه گذاری خارجی و هزار اقدام دیگر متأثر از قوانینی خواهد بود که مجلس تصویب خواهد کرد.  بهبود مستمر محیط کسب و کار، قوانین تجارت و سرمایه گذاری، سیاست های منضبط ارزی و پولی، مناطق ویژه اقتثادی و آزاد، خصوصی سازی و .... همه نیازمند همکاری و همگرایی نزدیک مجلس و دولت است تا فضا برای مشارکت مردم و بخش خصوصی هموار گردد. 

از سوی دیگر مرحله اجرایی برجام به هیچ وجه در حوزه اختیارات مجلس نخواهد بود و سازمان انرژی اتمی ایران مسئولیت آن را بر عهده خواهد داشت.  به هر حال به زبان ساده باید گفت که مجلس نباید به برجام گیر بدهد. در عوض باید با نشاط و امید راه های دستیابی کشور به شرایطی مساعد برای بهره برداری حداکثری از فرصت های دوران پساتحریم را هموار کند. 

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

کدامیک از موارد زیر باید در محوریت فعالیتهای اتاق نهم باشد؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: