به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

مقام های کشورمان می گویند ما اکنون در جنگ اقتصادی قرار داریم و با توجه به افزایش تحریم ها و فشارها، باید عکس العمل های مناسبی در قبال تهاجم اقتصادی دشمن نشان دهیم. ولی باید توجه داشت که جنگ اقتصادی مختصات خود را دارد و برای مقابله با این تهاجم، نمی توان به تمهیداتی که در جنگ متعارف به کارگرفته می شود، متوسل شد. در جنگ متعارف، هدف بیرون راندن فیزیکی دشمن از یک منطقه جغرافیایی است ولی در جنگ اقتصادی، هدف کاهش فشار تحریم هاست.

جنگ اقتصادیالبته شاید برخی از کاسبان تحریم و طالبان جنگ تمایل داشته باشند که این دو مقوله را با هم تخلیط کنند و به بهانه مقابله با تهاجم اقتصادی، وارد یک رویارویی نظامی شوند. ولی باید توجه داشت که اینگونه تحرکات، نقض غرضی بیش نیست و تنها به تعمیق مشکلات اقتصادی کشور می انجامد. در جنگ اقتصادی، سرداران ما باید دیپلمات ها و فعالان اقتصادی باشند زیرا این دو گروه با باز کردن راه های دیپلماسی و تجارت می توانند ضدحمله مناسبی در مقابل حملات اقتصادی تدارک ببینند.

هدف باید نهایتا کاهش تحریم ها باشد. هرگاه که عمل یا عکس العملی از ما سر می زند باید دید که آیا این اقدام در راستای کاهش مشکلات اقتصادی کشور بوده یا نه. برای مثال، ما باید از خود بپرسیم که آیا با بالا بردن هزینه حضور دشمنان در خلیج فارس میتوانیم به جنگ اقتصادی پایان دهیم و یا مسیر این تهاجم را منحرف نماییم؟ رئیس جمهوری تاکید کرده امنیت خلیج فارس و تنگه هرمز برای ما اهمیت دارد و نخواهیم گذاشت این تنگه ناامن شود. دکتر روحانی به درستی تاکید کرده که مسئولیت امنیت خلیج فارس بر عهده ایران و کشورهای منطقه است ولی سوال اینجاست که آیا تحولات اخیر، شرایط را برای حضور پررنگ تر قدرت های جهانی در خلیج فارس فراهم ننموده و ما را از هدف کاهش تحریم ها دورتر نکرده؟

نفتکشبر اساس گزارشها، فرانسه، ایتالیا و دانمارک به مقام های بریتانیایی گفته اند که از ماموریت دریایی اروپا برای فراهم کردن امنیت کشتی رانی در تنگه هرمز حمایت خواهند کرد. سفیر بریتانیا در ایران هم در گفتگو با اعتماد گفته هدف ائتلاف اروپایی کاهش تنش است و نه مخالفت با ایران، و بسیاری از کشورها خواهان پیوستن به بریتانیا در این طرح هستند. آیا این تحولات نهایتا به ضرر ما تمام نخواهد شد؟ ایا اقدامات تلافی جویانه ما تنها بهانه ای برای پررنگ تر شدن حضور نظامی قدرت های جهانی در منطقه و  افزایش فشارهای اقتصادی علیه ما نخواهد بود؟

در بحث امنیت خلیج فارس، با توجه به چند موئلفه ای بودن موضوع، برنامه ریزی دشوار تر هم می شود. مثلا تاثیر فضای منفی امنیتی منطقه بر قدرتهایی همچون چین و هند می تواند به ضرر ما تمام شود. اخیرا فتیج بیرول، مدیر آژانس بین‌المللی انرژی گفت: با توجه به اینکه دو سوم نفت و نیمی از ال ان جی مصرفی هند از تنگه هرمز می گذرد، تحولات اخیر این منطقه بیشترین تاثیر را روی هند گذاشته و در همین راستا هند حضور نظامی خود در خلیج فارس را نیز افزایش داده تا امنیت کشتی هایش را تضمین کند.

زمانی که از افزایش هزینه حضور قدرتهای جهانی در خلیج فارس سخن می گوییم، باید به فکر افزایش هزینه ها برای اقتصاد و تجارت خودمان هم باشیم. نباید فراموش کنیم که اکثر حجم صادرات و واردات کشورمان از طریق تنگه هرمز انجام می شود و دشوار شدن کشتی رانی در این آبراه تاثیری منفی بر تجارت ما نیز خواهد گذاشت و در صورت افزایش رویارویی ها، باید خود را برای پیامدهای ناخواسته و غیر قابل پیشبینی آماده نماییم.

برای پیروزی در جنگ اقتصادی باید هشیارانه عمل کرد و از تجربیات دیپلمات ها و تجار باتجربه بهره گرفت. فراموش نکنیم که برای تولید قدرت، باید به تولید ثروت پرداخت و برای این مهم، حفظ روزنه های تجاری و دیپلماتیک بسیار ضروری است. همه جانبه گرایی، تنش زدایی منطقه ای و بازگشت به رویکرد «سیاست در خدمت اقتصاد» تمهیداتی ضروری برای پیروزی در جنگ اقتصادی خواهد بود. 

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

به عنوان فعال اقتصادی، از کدام گزینه برای مقابله با فشارهای بین المللی حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: