به اشتراک بگذارید
اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

بحث «حمایت از کالای ایرانی» هم مثل بحث «استقلال» با خطر سوء برداشت روبروست. استقلال یکی از آرمان های اصلی انقلاب بود ولی متاسفانه این آرمان را به معنی خودکفایی تعبیر کردیم، درونزایی را در مقابل برونگرایی قرار دادیم و از تعامل سازنده به عنوان اولویتی در اقتصاد و سیاست غافل شدیم. اکنون هم بحث حمایت از کالای ایرانی و تولید ملی می تواند با همین سرنوشت روبرو شود. اگر این حمایت ها به حمایت اصولی از تولیدکنندگان و کارآفرینان ایرانی ترجمه نشود و فقط در حذف رقبای خارجی خلاصه شود، تنها به تضعیف بیشتر کیفیت کالای ایرانی خواهد انجامید. اگر تولیدات ایرانی در بازارهای منطقه ای و بین المللی رقابت پذیر باشند، می توان انتظار داشت که در داخل هم خریدار داشته باشند. نمی توانیم انتظار داشته باشیم کالایی که ارزش صادرات ندارد را با موفقیت در بازار داخلی تزریق کنیم.

علم الهدی تاجرانمتاسفانه به فاصله کوتاهی از بیانات رهبری، شاهد سوء تعبیرها نسبت به مفهوم حمایت از کالایی ایرانی بودیم. آیت الله علم الهدی در نمازجمعه مشهد گفت اگر دروازه‌های کشور را به روی کالای خارجی نبندند نمی توان از کالای ایرانی حمایت کرد. حجت الاسلام ابوترابی هم به درستی از لزوم بهبود کیفیت و کاهش هزینه های تمام شده برای تولیدات داخلی سخن گفته ولی راه حل را در ممنوع شدن خرید کالاهای غیر ایرانی جسته است. واقعیت این است که انتقاد از واردات کالا، آدرس غلط دادن در این زمینه است و چشم پوشی به مشکل اصلی.

اگر کالاهای ایرانی در مقایسه با مشابه خارجی خریدار ندارد، باید مسئله رقابت پذیری را حل کرد. همانطور که همکار محترم حسین سلاح ورزی در پست توئیتری خود نوشته : با توجه به این که هزينه تامين مالى با نرخ بيش از 20 درصد، افزايش نرخ دستمزد نزدیک به 20 درصد و هزينه های مربوط به تامين اجتماعی با خدمات ناقص بيش از 20 درصد است و  بهره وری به حداقل می رسد، واقعا چطور می توان توقع داشت که کالای ايرانی قابل رقابت باشد. مسئولان اگر بیماری را می بیننده بایدعلت بیماری را هم ببیند و تنها در فکر درمان های موقت نباشند.

شافعی تاجرانامام جمعه موقت تهران به درستی تصریح کرده که تولید ایرانی وقتی در جایگاه فاخر خود قرار می گیرد که با هدف صادرات تولید شود زیرا اگر نگاه تولیدکنندگان معطوف به بازارهای خارجی نباشد، زنده نخواهند ماند. ولی در بحث صادرات، متاسفانه ما علاوه بر مشکل رقابت پذیری، با چالش های سیاسی هم روبرو هستیم. پائیز سال گذشته، غلامحسین شافعی گفته بود بخش صادرات ما مانند سایر بخش‌های اقتصادی کشورمان مشکلات دارد اما آسیب‌پذیری این بخش در مقابل تلاطمات سیاسی بیشتر است. شافعی افزوده بود نگاهی جدید و تازه و توجه به بخش تولید در کشور و داشتن صادرات صنعتی و غیرنفتی برای ما بسیار مورد اهمیت است اما براساس اطلاعات بانک مرکزی، کالاهای صادراتی ما ارزش کمی در مقایسه با کالاهای وارداتی دارند. سهم ما از صادرات جهانی 0.34 درصد است که اگر نفت را از آن برداریم این رقم به 0.24 کاهش می‌یابد که با توجه به قابلیت‌ها و موقعیت‌های موجود کشورمان بسیار کم است.

دولت های یازدهم و دوازدهم بر اهمیت بخش خصوصی واقعی تاکید داشته اند و ارتباطاتی هم هر چند در شکلی حداقلی با اتاق داشته اند، ولی انتظار می رود که همه قوا در راستای حمایت از تولیدکننده و کارآفرین و بخش خصوصی واقعی وارد عمل شوند. تحقق شعار حمایت از کالای ایرانی، تنها با حمایت از رقابت سالم، شفافیت، برابری همه فعالان اقتصادی در برابر قانون و حذف رانت ها و استثناها و معافیت‌های تبعیض آمیز مسیر خواهد شد و این مهم تنها با همکاری و هم افزایی هر سه قوا و همه نهادهای مسئول عملی خواهد شد.

همانطور که اشاره شد، یکی از مشکلات ما در بحث صادرات، قیمت تمام شده کالاهای تولیدی است که شرایط مناسب رقابت را از ما می‌گیرد. متاسفانه بودجه 97 هم شرایط را برای تولیدکنندگان داخلی بهتر نمی کند. در بحث هدفمندی یارانه‌ها نیز به قول جناب شافعی، سهم صنعت به خاطر پایین آوردن مصرف انرژی در صنایع‌مان عمل نشد که این عوامل منجر به عقب‌ماندگی و افزایش هزینه‌های تولید شده است.

مسئله تعامل با بازیگران اقتصاد جهانی و تقویت دیپلماسی اقتصادی هم در بحث صادرات بسیار حیاتی است. اکنون ایران بزرگترین اقتصاد خارج از سازمات تجارت جهانی است و این در حالی است که اکثر رقبای ما، عضو سازمان تجارت جهانی می باشند و تعرفه‌های ترخیص کالاهای ما در مقایسه با آنها فاصله زیادی دارد. در حالی که برخی کشورها برای ترخیص 4 درصد می‌پردازند ما مجبوریم پرداخت خود را تا 20 درصد انجام دهیم که این امر به کاهش رقابت پذیری کالاهای ما می افزاید. همانطور که ابراهیم بهادرانی، مشاور عالی رئیس اتاق تهران گفته، هر چند ما عضو WTO نیستیم، ولی به دلیل مراودات تجاری با کشورهای عضو این سازمان، محدودیت‌ها و مقرراتی که باید از سوی آنان رعایت شود در تجارت ایران اثرگذار است. گذار از این وضعیت مستلزم پیگیری جدی تر بحث «اقتصاد در خدمت سیاست خارجی» و قدرت بخشیدن به دیپلماسی تجاری می باشد.

خلاصه کلام اینکه اگر به طور اصولی و بدور از شعارزدگی و پوپولیسم در جهت حمایت از کالای ایرانی برآئیم، باید به فکر کاهش هزینه های تولید در داخل و تقویت دیپلماسی تجاری در خارج باشیم. رقابت پذیر شدن کالای ساخت ایران، هم مشتری ایرانی و هم شرکای منطقه ای و بین المللی را جذب خواهد کرد. به جای سیاست حذف، باید در فکر جذاب کردن کالاهایمان باشیم زیرا جذابیت، جذب را به همراه خواهد داشت.

الزامات حمایت از کالای ایرانی

اشتراک در Facebookاشتراک در Google Plusاشتراک در Twitterاشتراک در تلگرام

نظرسنجی

آیا از پیوستن ایران به کارگروه مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم حمایت می کنید؟
  • رای: (0%)
  • رای: (0%)
جمع رای:
اولین رای:
آخرین رای: